Schreeuwen om je moeder

Heel erg hoeven wij ons niet te motiveren om deze berg op te fietsen (wellicht wel een boel trainen?).

Iedereen heeft wel iemand in zijn omgeving die te maken heeft met deze slopende ziekte, en gaat daar mee om zoals hij wil. Als je er bij stilstaat, heeft kanker meer impact op ons leven dan we soms realiseren. De ziekte vertakt zich in heel ons bestaan.

Dat wij na vorig jaar de Alp du6 bedwongen hebben en nu gekozen hebben voor de Ven2 mag dan ook niet raar klinken (er staan nog meer evenementen op ons lijstje)

Dat wij het ook dit jaar weer doen voor het goede doel is voor ons dan ook niet meer dan logisch.

Dat wij daarvoor weer een beroep gaan doen op de mensen om ons heen, hoef ik niemand uit te leggen.

Dat het bij ons weer leeft en wij weer een bijdrage kunnen leveren met onze sportieve inspanningen, het is bijna vanzelfsprekend.

Dat het ons bloed, zweet en tranen gaat kosten, we hebben het er graag voor over.

Dat wij hopen zelf zover te komen dat wij onze teamnaam eer aan kunnen doen en de inmiddels legendarische woorden van de Kneet zullen bulderen over de Ven2  “schreeuwen om je moeder”.

Hoe de emoties op 10 september bij aankomst boven op de berg zullen zijn kunnen wij vooraf niet beschrijven.Maar dat het ook nu weer een bijzondere ervaring zal worden staat vooraf wel vast.

Wij kijken ernaar uit deze berg te beklimmen en voor 1x één te worden met de berg.

Laat ons niet in de steek en steun ons!!!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s