Peter Kapitein

Als ambassadeur van Alpe d’HuZes en Inspire2Live heb ik aan de basis gestaan van enkele prachtige initiatieven. Zo heb ik mee mogen helpen en doen aan Ven2-4Cancer. Ik heb mij met enkele initiatiefnemers van het eerste uur voorgenomen dat we ieder nieuw evenement één keer mee doen. Waanzin, want er komen vele evenementen. Krankzinnig, want we weten dat we het toch niet kunnen laten om vaker mee te doen. We doen gewoon aan alle evenementen altijd mee. Onmogelijk? Jazeker, maar daarom doen we het. 

In 2009 fietste ik voor Corry. Mijn zieke, stervende en lieve collega. Om iets van het lijden van haar te evenaren ben ik ook een keer hardlopend omhoog gegaan. Een korte impressie van mijn ervaring tijdens het hardlopen naar boven: 

‘Ik loop door het bos en sms naar Corrie. Ik stuur mailtjes met mijn BlackBerry naar die prachtige vrouw. Ze antwoordt dat ze in het ziekenhuis ligt. Het is toch ongelooflijk; terwijl ik de Mont Ventoux beklim, te voet, ligt zij haar leven te verlengen met medicijnen. Ik sterf langzaam de dood der sporters en herstel als ik boven ben. Zij ligt in het bed en vecht voor haar leven in de wetenschap, dat het eindig is. Of niet? Of toch? Ze schrijft me: 

Lieve Peter, 

Terwijl ik straks aan het infuus lig in het AMC, om een van de drie medicijnen (cetuximab) toegediend te krijgen die onderdeel zijn van de experimentele behandeling, zal ik voor je duimen. Heel erg lief dat je de zwaarste deze keer voor mij loopt. Nu het zo mooi samenvalt, kan het toch niet anders dan dat deze behandeling bij mij aanslaat?! 

Zet ‘m op en tot gauw, Corry’ 

Corry is overleden en ik ontmoet haar weer op 10 september. Op de Ventoux. 

Op 10 september ga ik nog iemand ontmoeten die er niet meer is en die in 2009 een verpletterende indruk op velen heeft gemaakt. In 2009 hebben Klaas Veenbaas, Jurriaan Callenbach, Bart Veilbrief, Coen van Veenendaal en ik iets bijzonders meegemaakt met Herman Houweling. Herman heeft ons laten zien wat je van je leven met kanker kan maken. Hoe je dit Goed, Gelukkig en Gezond kunt leven en hoe je nooit op mag geven. Herman heeft ons getoond hoe je veel mensen kunt inspireren en hun leven met kanker zin kan geven. 

Op en rond de Mont Ventoux is een band voor het leven gesmeed. Dat bleek op indrukwekkende wijze op de dag dat Herman besloten had dat het genoeg was. Herman gaf niet op. Het leven was op en dan geef je niet op. Herman stierf om tien minuten na acht uur in de avond. Klaas, Jurriaan, Coen en ik zaten al vanaf half acht te wachten op Bart tijdens een Inspire2Live-bijeenkomst. Bart kwam te laat. Dat is hij altijd. Om tien minuten na acht stapte Bart binnen. We waren weer met elkaar. Wij in Amsterdam en Herman bij Karin, Loes en Lex. Herman kon het nu los laten. Herman stierf. 

Lachend ren ik 10 september weer naar boven. Wanneer ik de finish passeer, lach ik schatterend. De pijn is er niet. Herman wel. Lachen, omdat hij het verdient heeft en ik het hem belooft heb. 

Peter Kapitein

Ambassadeur Inspire2Live

Advertenties

2 Reacties

  1. Beste Peter,
    Ik heb je in het Pinksterweekend ontmoet in C1000 en sprak je aan omdat je een Ven2-4Cancer shirt aan had. Ik herkende de Mont Ventoux op je shirt omdat ik me aan het voorbereiden was voor een vakantie naar de Provence waar mijn man de Mont Ventoux op wilde fietsen. Later heb ik mijn man ook nog aan je voorgesteld. Je zei toen al dat hij in september mee kon fietsen. Dat gaat echter niet lukken, maar je hebt toen wel mijn nieuwsgierigheid gewekt voor Ven2-4Cancer. Ook zag ik je in een documentaire op TV over Alpe d’Huzes, in juni.
    Ik vind het geweldig hoe jij je opstelt en naar mijn mening je ‘eigen’ verhaal niet op de voorgrond zet, maar voor en met anderen bezig bent.
    Ergens las ik nl dat je zelf Non-Hodgkin hebt (gehad?). Dat trof mij zeer omdat mijn moeder daar een kleine 15 jaar geleden aan overleden is.
    Ik wens je heel veel succes bij het beklimmen van die ‘magische’ berg. Mijn man is hem 2x opgefietst (1x via Malaucène en 1x uit Bédoin, waar we het fantastisch hadden op de camping municipal la Pinède) en 1x opgerend met een Duitse campinggast.

    Ik zal kijken hoe ik nog een financiële bijdrage kan leveren want gisteravond zat er maar weinig geld in mijn portemonnee toen er een collectante van KWF aan de deur kwam.

    Groeten, Anja Pardieck

  2. SUCCES!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s