Robert van Almkerk

Waarom doe ik mee met Ven2 4cancer?robert-van-almkerk1
Je bent niet goed wijs! Is een van de eerste opmerkingen die je naar je hoofd krijgt op het moment dat je enthousiast verteld dat je vier maal de Mont Ventoux gaat beklimmen. En dat is in mijn ogen een teleurstellende reactie. Waarom vraagt iemand niet gewoon naar het waarom?

Tijdens mijn middelbareschooltijd zag ik mijn vader voor het eerst huilen, althans in mijn herinneringen. Ik was rond de 14 a 15 jaar oud en het was een vrijdag middag. Het tijdstip was geen normale tijd om vaders thuis te zien. Er was dus wat aan de hand. Ok, ik wist dat hij een aantal keer naar de dokter was geweest voor wat klachten. Blijkbaar was de uitslag binnen! Bovenaan de trap vroeg ik: “Wat is er?”, “Niets!”, was het antwoord. Maar in zijn ogen viel te lezen dat er hij eerder wilde zeggen “Ik weet niet zo goed met welke woorden ik nu moet gaan uitleggen dat ik hoogstwaarschijnlijk kanker heb”. Het vermoeden bleek waar en helaas bleek het gezwel niet in een beginstadium te verkeren. Binnen een week lag hij al op de operatietafel. Vanaf die dag heb ik voor het eerst moeten nadenken hoe het zou zijn om zonder vader te moeten leven. Gelukkig is hij nu, dankzij goede gezondheidszorg, een hoop doorzettingsvermogen en de wil het te overleven. een lieve, gezonde opa voor mijn kinderen.

Ongeveer anderhalf jaar geleden overleed de vader van een goede vriend van mij. Zijn overlijden was niet geheel onverwachts want wij wisten dat hij kanker had. Joost (de bedoelde vriend en fietsmaat) en ik zijn al bevriend vanaf het begin van de middelbare school. Zijn vader kreeg in ongeveer dezelfde periode kanker als mijn eigen vader. Zonder het daar altijd maar over te hoeven hebben, weten we eigenlijk altijd wel hoe de ander zich hierover voelt. Het overlijden van zijn vader was dus voor mij ook wel even pittig, pittiger dan anders!

Helaas loopt het voor sommige minder goed af dan voor anderen. Er is ondanks veel goed werk nog veel onderzoek nodig om ook andere de kans te geven kanker te overleven. Met een beetje doorzettingsvermogen van ons allemaal moet dat op de lange termijn toch wel lukken?

Begin 2009 vroeg Joost aan mij of het niet leuk zou zijn om samen deel te nemen aan Ven2 4cancer. Na wat wikken en wegen toch maar ja gezegd. We weten waarvoor we het doen en ik moet zeggen het voelt ook gewoon goed om juist samen met hem geld in te zamelen tegen kanker.

Doe ik het dan alleen om het verhaal hierboven? Nee, ik hou ook wel van een uitdaging en als je het alleen maar doet voor het inzamelen van geld dan is het net te weinig motivatie om de top vier keer te halen. Het geld motiveert je om te starten, je passie voor het fietsen en het doorzettingsvermogen brengt je aan de top. Maar ja, vier keer de Mont Ventoux? Soms denk ik “eigenlijk lijk ik wel niet goed wijs”!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s