Joost Beumer

joost-beumerWaarom doe ik mee?

“4x de Mont Ventoux beklimmen op één dag, een aardige opgave”. Dat zijn ook de eerste reacties van mensen om mij heen, ” Waar begin je aan………?

Na overleg met mijn fietsmaatje “Robert”(ook mee fietsend) hebben we besloten om mee te doen. Samen even getwijfeld, maar de reden voor de klim geeft mij de kracht om deze uitdaging aan te gaan. Naast de sportieve prestatie, een bijdrage leveren aan de opbrengst voor het kankeronderzoek met als doel de onmacht die door deze ziekte ontstaat om te zetten in kracht.

De gehele klim draag ik op aan alle mensen in mijn omgeving die momenteel vechten en gevochten hebben met en tegen kanker, voor degene die geen keuze meer hadden om op te geven of niet. Voor mij zal op 09-09-09 opgeven geen optie zijn, maar voor de degene die de gevolgen van kanker ondervinden hebben soms geen keus. Vaak gaat dat gepaard met een oneerlijke strijd waarbij aan het kortste eind wordt getrokken. In het bijzonder mijn eigen vader, tevens fietsmaatje. Hij heeft 2 jaar geleden, na 13 jaar moeten toegeven aan de gevolgen van kanker. In 1994, toen 54 jaar oud werd er kanker geconstateerd, ik zelf toen 18 jaar. In eerste instantie leek het er goed uit te zien, later bleek het toch niet helemaal goed te zijn.

Het begin van een moeilijke, maar ook hele mooie tijd. Een tijd van vele hoogtepunten maar ook een tijd van dieptepunten. Een tijd van bestralingen, operaties, medicijnen, pijn, afzien en vechten. Een tijd van dichter naar elkaar toe groeien en bewust genieten van de tijd die ons nog werd gegund. Met als ultieme hoogtepunt onze gezamenlijke fietsvakantie naar de Noordkaap. Een reis vanuit Leusden naar de Noordkaap, ca. 4800km en 40.000hm. Voor ons naast de sportieve uitdaging een schitterende reis die wij samen hebben volbracht. Een reis met schitterende vergezichten, een reis met zowel goed als heel slecht weer, een reis met vele klimmen. Een reis voor het leven, een reis waarin ik ontzettend veel respect voor hem had en nog steeds heb. Een reis waarin hij ondanks zijn ziekte en fietstassen vol medicijnen net zoveel fietste als ieder ander. Een reis waar we zowel veel gelachen als gehuild hebben omdat we eigenlijk allebei wel wisten dat we het niet nog een keer zouden kunnen doen.

Naast de hoogtepunten waren er ook dieptepunten vooral de laatste jaren waarin er steeds meer toe moest worden gegeven aan de gevolgen van de ziekte. Zijn grootste hobby en passie “fietsen” kon op een bepaald moment niet meer. Steeds meer zaken moesten aan de kant worden geschoven. Het uiteindelijke dieptepunt was het laatste halve jaar waarin veel pijn, ziekenhuizen en zijn bed de boventoon voerde. Hij was een doener, iemand die niet kon stilzitten en dat werd hem ontnomen. Uiteindelijk heeft hij ook de strijd tegen kanker moeten opgeven.

Eén uitspraak van hem zal mij altijd bijblijven:“Kanker is het mooiste wat mij is overkomen, het is alleen jammer dat het niet is over gegaan”, of te wel start al met genieten van het leven en schuif het niet vooruit, misschien is het dan alweer te laat.

joost-beumer---Amersfoortse

Eén reactie

  1. He Joost, proficiat!

    was leuk, stuk samen fietsen op- wat was het..?de 3e klim!!

    groeten, thomas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s